voortuinVeel bewoners van een huurwoning zijn voorbeeldige huurders. Betalen hun huur op tijd, zorgen niet voor overlast en houden hun tuin netjes. Een klein deel gedraagt zich niet als een voorbeeldig huurder. Soms omdat dit niet kan, soms omdat de wil ontbreekt. Woningcorporaties besteden veel tijd, energie en geld aan deze kleine groep en van het fenomeen huisbezoek (achter de voordeur) kijkt niemand meer op. Sinds kort kunnen we het begrip ‘tuinbezoek‘ toevoegen. Corporaties verplichten hun huurders hun tuin netjes te maken en te houden. Doen ze dat niet dan komt de hovenier, uiteraard op kosten van de huurder. Nette tuinen, dat klinkt sympathiek want het levert een prettig straatbeeld op. Maar gaan we niet een beetje te ver met dit soort verplichte acties? Is de inrichting en het onderhoud van een tuin niet een kwestie van mooi of lelijk? Mag een conifeer anno 2010 nog? Grindtegels? Hoge siergrassen? Waar ligt de grens? Er is toch ook niemand die verwaarloosde tuinen aanpakt van koopwoningen of (ook een mooie in deze crisistijd) van lege woningen die te koop staan? Zijn er niet belangrijkere zaken om tijd, energie en geld aan te besteden? Ik vind het een lastige vraag! Wie heeft een antwoord voor me?