snelweg

Begin deze maand was ik aanwezig op de werkconferentie over de bereikbaarheid van Nijmegen. Een serieus onderwerp, want veel Nijmegenaren zetten dit onderwerp op de 1e plaats van problemen in de stad. Mij bekroop die avond al snel het gevoel dat we ons veel te eenzijdig focussen op extra asfalt, verkeersregelinstallaties, fly-overs, tunnels en extra bruggen. Al deze maatregelen kunnen niet op korte termijn gerealiseerd worden en kosten miljoenen euro’s. Bovendien is maar de vraag of ze daadwerkelijk bijdragen aan een betere bereikbaarheid. De toekomst ligt wat mij betreft dan ook niet zozeer in technische ingrepen. De grote uitdaging is gedragsbeïnvloeding van de reiziger. Wanneer en waarom kiest iemand voor de auto, de trein of de fiets? Hoe kunnen we de reiziger beter informeren zodat deze een route kiest die leidt tot minder fijnstof? Of een vervoersmiddel dat op dat moment het minste geld kost? Kunnen we mensen extra belonen of is straffen beter? Punten sparen of een eenmalige bonus? Het experiment ‘spitsmijden’ op de Waalbrug was een eerste succesvol voorbeeld. Opvallend is ook dat Nijmegen een imago heeft van een onbereikbare stad. Natuurlijk zijn er files maar vergeleken met de rest van het land zijn we behoorlijk goed bereikbaar. Wie gaat er met deze marketing aan de slag, om het subjectieve gevoel wat meer in overeenstemming te brengen met de objectieve cijfers? Wie spreekt journalisten of raadsleden aan die het keer op keer melden als er een file staat en nooit melden dat het lekker doorrijdt? Waarom stappen we allemaal trouw om 8 uur ’s ochtends in de auto? En dan ook nog eens in ons eentje? Is het niet slimmer om de colleges op de Radboud Universiteit en de HAN om half tien te laten beginnen, of juist om half acht? Ik ging na de werkconferentie met veel vragen naar huis (op de fiets – maar dat terzijde). Ik kijk dan ook uit naar de enquêteresultaten van de Gelderlander, waarin ideeën uit de stad komen om de bereikbaarheid te verbeteren. Ik hoop dat er veel voer voor psychologen bij zit. Laten we het eens een tijdje zonder techneuten doen en psychologen, antropologen en sociologen aan het werk zetten. Wedden dat dit mooie dingen gaat opleveren voor onze bereikbaarheid?