In de politiek moet je niet altijd kiezen voor de makkelijke weg. Dit jaar zullen we in de Nijmeegse gemeenteraad veelvuldig spreken over bezuinigingen. De makkelijke weg is dan ook om dit jaar te gaan somberen. We kunnen als raadsleden proberen alles bij het oude te laten en alle ballen in de lucht te houden. We kunnen onze zorgen uitspreken. We kunnen er voor kiezen geen nieuw initiatief te tonen en niet meer te investeren. Dat is wat mij betreft een strategie die doodlopend is. De bezuinigingen zijn te fors om alles bij het oude te laten. En er gebeuren veel te mooie dingen in onze stad om nu als gemeente ieder initiatief te ontmoedigen. Er wonen teveel mensen in deze stad om het geld op de gemeentelijke bankrekening te laten staan en te stoppen met investeren. Somberen levert ook maar weinig energie op. En bovendien versterkt het somberen datgene wat we juist niet willen: het gebrek aan vertrouwen van mensen in betere tijden.

Wat mij betreft wordt de opgave voor 2013 om mensen perspectief te bieden. Juist in tijden waarin mensen hun baan verliezen, hun woning minder waard wordt en pensioenen slinken is het nodig om ook de kansen voor de toekomst te benoemen.  Die kansen voor Nijmegen zijn er volop. Dat valt te lezen in het stadsverhaal van Nijmegen in 2020. Want zeg eens eerlijk: is het erg dat energie duurder wordt? Niet als we daarmee worden aangespoord om ons huis beter te isoleren en zelf lokaal energie op te wekken. Is het erg dat de gemeente minder aan groenonderhoud gaat doen? Niet als op die manier buurtbewoners een speeltuin of moestuin kunnen aanleggen en met elkaar gaan onderhouden. Is het erg dat grote projectontwikkelaars niet meer meepraten over de Waalsprong? Niet als dat de weg vrij maakt voor mensen die zelf of met een groep gelijkgestemden hun eigen woning kunnen bouwen.

2013 wordt voor mij het jaar van perspectief bieden. Natuurlijk moeten we eerlijk zijn over de soms pijnlijke bezuinigingen. Daarover geen wollige woorden. Maar tegelijk voel ik de plicht om de crisis op een positieve manier te benutten. Ik ben in elk geval blij met de inzet van onze burgemeester. Hij gaf een goede en inspirerende nieuwjaarsspeech en sprak eerder al uit een makelaar van hoop te willen zijn. Hij beseft dat somberen alleen geen zin heeft. Een mooie ambitie voor de politiek. Psycholoog Tom Kniesmeijer sprak een jaar geleden de hoop uit dat 2012 het jaar van de crisiswinst zou worden. Een prachtige term. Jammer genoeg zijn er nog te weinig mensen, ook in de politiek, die de crisiswinst durven te benoemen. Wat mij betreft is de opgave om 2013 opnieuw het jaar van de crisiswinst te maken. Want je moet niet altijd kiezen voor de makkelijke weg.